Θέμα 7 Επίδειξη της ικανότητας να συνεργαζόμαστε με άτομα από διάφορους πολιτισμούς

Οι Biniecki και Kang (2014) αναφέρουν ό,τι για τους/τις εκπαιδευτικούς ενηλίκων που χρειάζονται πρακτική καθοδήγηση όταν εργάζονται με πολιτισμικά διαφορετικούς πληθυσμούς, η διερεύνηση της μάθησης ενηλίκων μέσα από τον φακό του πολιτισμού προσφέρει τη δυνατότητα να τους βοηθήσει να κατανοήσουν:

(1) την αναγκαιότητα της κριτικής εξέτασης των δικών τους και των πολιτισμικών ιστοριών των άλλων (Clover, 2010 & Rose-Cohen, 2004 & Taylor, 2006),

(2) ποιες κοινωνικό-πολιτισμικές προσεγγίσεις είναι οι καταλληλότερες για τη διευκόλυνση ή την καθοδήγηση της μάθησης των ενηλίκων (Dass-Brailsford & Serrano, 2010 & Sparks, 2002),

(3) τη σημασία της ανάπτυξης και της διατήρησης ενός συνεχούς διαλόγου μεταξύ του δικού μας πολιτισμού και των πολιτισμών των άλλων για τη διασφάλιση της επιτυχίας της μάθησης ενηλίκων.  

Ανεξάρτητα από τις στρατηγικές που χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της πολιτισμικής συνείδησης και ικανότητας των ενήλικων σπουδαστών, το πιο σημαντικό για τους/τις εκπαιδευτικούς ενηλίκων είναι η ικανότητα κριτικού προβληματισμού σχετικά με την ταυτότητα και τις πολιτισμικές προοπτικές τους, και η επίγνωση των σχετικών περιορισμών στις διδακτικές τους πρακτικές.

Η αυτοκριτική θεωρείται ως μία διαδικασία πνευματικής ανάπτυξης και ως ένα βασικό στάδιο για τον μετασχηματισμό.

Η αυτοκριτική είναι σημαντική για τους/τις εκπαιδευτικούς ενηλίκων που ανταποκρίνονται στην ανάπτυξη μίας θετικής πολιτισμικής ταυτότητας και αποτελεί προϋπόθεση για τη δίκαιη διεξαγωγή μαθησιακών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τον πολιτισμό, χωρίς να επιτρέπουν στην κυρίαρχη κουλτούρα να απορρίπτει τη μειονότητα. Για τον σκοπό αυτό, οι εκπαιδευτικοί ενηλίκων πρέπει να είναι δημιουργικοί/ές και ευέλικτοι/ες με τη διδασκαλία τους, αλλά πρέπει επίσης να υιοθετήσουν μία ολιστική προσέγγιση για τη βελτίωση της πολιτισμικής συνείδησης και ικανότητας των ενήλικων σπουδαστών.

Εάν ο τομέας περιεχομένου είναι λιγότερο εστιασμένος στην κουλτούρα, οι Barber (2003) και Daniels (2003) προτείνουν την ενσωμάτωση ομαδικής εργασίας με βάση τη συνεργασία στο πρόγραμμα σπουδών για την ελαχιστοποίηση των πιθανών αρνητικών επιπτώσεων της κουλτούρας. Οι περισσότεροι/ες μαθητές/μαθήτριες αισθάνονται πιο άνετα μιλώντας με λίγους/ες συμμαθητές/συμμαθήτριες τους παρά αλληλεπιδρώντας με ολόκληρη την τάξη. Όταν εμπλέκονται σε διάλογο με λίγα άτομα, οι μαθητές/μαθήτριες έχουν αρκετό χρόνο για να γνωριστούν μεταξύ τους σε προσωπικό επίπεδο, γεγονός που βοηθάει στη δημιουργία ενός μαθησιακού δεσμού που αργότερα μπορεί να γίνει πολύ σημαντικός για την υποστήριξη της μάθησης. Η ισχυρή παρουσία αυτού του δεσμού κάνει τους/τις μαθητές/μαθήτριες πιο πρόθυμους/ες να ανεχθούν τις διαφορές που υπάρχουν μέσα στην ομάδα, για να αποφευχθεί η αμηχανία.

Πηγή εικόνας: https://www.dreamstime.com/photos-images/cultural-awareness.html